ENGELLENEN HAYAT

İMP Toplantı salonuna benzeyen yerde üç kişi oturuyorlardı. Aralarından durmadan uflayan puflayan: — Bir saat oldu burada oturuyoruz! Ne diye bekletiyorlar bizi? Hasan: — Bilmiyorum. Sabah geldik, sigorta girişimizi yaptılar ve "Odaya geçin bekleyin," dediler. Biz de bekliyoruz. Ha! Bu arada tanışalım, ben Hasan. Uflayan puflayan: — Ben de Mehmet. Hiç konuşmayan, selam verişinden Türkiye'nin doğu bölgesinden olduğu belli olan, uykusu gelmiş gibi duran: — Ben de Metin. Hasan: — Mehmet niye böyle stres yaptın? Hayırdır! Mehmet: — Ya attılar bizi buraya! Kimse bir şey demiyor, ne iş yapacağız ve nerede çalışacağız diye! Metin esneyerek: — Beni şoför olarak başladım. Hasan, sen ne olarak işe başladın? Hasan: — Valla Metin, ben muhasebeci olarak başvurdum. Ama dediler ki, "Muhasebe bölümü doldu. Sen taksicilik yapmışsın, seni şoför olarak işe alıyoruz." Ben de "Tamam," dedim. Mehmet: — Sen taksici misin? Yapma ya! Metin: — Aynı yere verirseler benden çekeceğin var! Hasan: — Neden! Metin: — Valla, bende ehliyet var ama şoförlük var mı! Hasan gülerek: — Desene şoförlüğü ben öğreteceğim sana! Gülüştüler. Hasan, Mehmet'e dönüp: — Mehmet sen ne mezunusun! Mehmet: — İlkokul. Hasan: — Daha önce ne iş yapıyordun? Mehmet: — Sağda solda öylesine çalıştım. Hasan: — Peki! Bu tedirginliğin neden? Mehmet: — Beni temizliğe vermelerinden çekiniyorum. Temizlik malzemesi bana dokunuyor. Canı sıkılan Hasan, dışarı çıkıp sigarasını yaktı. Altunizade Capitol Alışveriş Merkezi'nin arka caddesinde bulunan BİMTAŞ Genel Müdürlüğünün bahçesindeki oturağa oturup "Ağılda kuzu doğmadan ovada otu bitermiş," diye düşünerek, "Ayşe bereketi ile geldi," deyip içeriden aldığı çayla beraber sigarasını tazeledi ve belediyede çalışan arkadaşı Halit ile konuşmaları aklına geldi. Hasan: — Halit, biz şimdi her yere haber saldık, cevap bekliyoruz. Yani torpilli olarak işe gireceğiz ama bu içime sığmıyor. Birinin hakkını mı yiyoruz? Halit: — Yıllarca torpilsizlikten hakkın yenmedi! Sen şimdi kalkmış "Milletin hakkını mı yiyoruz," diyorsun. Sen hele devlet dairesinde işe başla, o zaman anlarsın kim kimin hakkını yiyor! Hasan bunları düşünüyor ve şoförlük bilmeyen "Şoför Metin"i ve hiçbir mesleği olmayıp şimdiden bahanelere sığınan Mehmet’i düşünüp yüzü ekşidi. Üç saattir orada oturuyorlardı. Metin uykuya dalmış, Mehmet bir sağa bir sola bakıyor, Hasan içinden Kur'an okuyordu: Elif Lâm Mîm. Bu, kendisinde şüphe olmayan kitaptır. Allah'a karşı gelmekten sakınanlar için yol göstericidir. Onlar gaybe inanırlar, namazı dosdoğru kılarlar, kendilerine rızık olarak verdiğimizden de Allah yolunda harcarlar. Onlar sana indirilene de senden önce indirilenlere de inanırlar. Ahirete de kesin olarak inanırlar. İşte onlar Rab'lerinden (gelen) bir doğru yol üzeredirler ve kurtuluşa erenler de işte onlardır. Küfre saplananlara gelince, onları uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir, inanmazlar. Allah onların kalplerini ve kulaklarını mühürlemiştir. Gözleri üzerinde de bir perde vardır. Onlar için büyük bir azap vardır. İnsanlardan, inanmadıkları hâlde, "Allah'a ve ahiret gününe inandık" diyenler de vardır. Kapı açıldı ve içeriye personel işleri şefi girdi: — Evet arkadaşlar yerleriniz belli oldu. Hasan ve Metin, siz Taksim Tepebaşı'nda bulunan İMP'de göreve başlayacaksınız. Mehmet, sen de Yenibosna'da BİMTAŞ şantiyesinde göreve başlayacaksın. Hadi hayırlı olsun. Hasan ile Metin selam verdi ve çıktı. Mehmet, "Ben şantiyede çalışamam," diye şefin başında söylenip duruyordu. Hasan ile Metin BİMTAŞ'ın önünden minibüse binip Üsküdar’a gitti. Hasan, Üsküdar meydanda bulunan Mihrimah Sultan Camii'nde öğle namazını kılıp oradan da Eminönü vapuruna binip iskelenin girişinden aldığı simitleri bir yandan martılara atıyor ve Kız Kulesi'ni izlerken: Metin: — Hasan, sen nerelisin? Hasan: — Gümüşhaneli, ya sen! Metin: — Vanlıyım. Ben Avcılar'da oturuyorum. Ya sen nerede oturuyorsun! Hasan: — Ben de Şirinevler'de oturuyorum. Bir de Metin, "Ehliyet var, şoförlük yok," dedin ya! Daha önce ne iş yapıyordun! Metin: — Masörlük ve aşçılık. Hasan senden şoförlük konusunda yardım istiyorum. Hasan: — Tamam, hallederiz.