Cân İllerinden Gelmişem

Cân illerinden gelmişem fânî mekânı neylerem

Ol mülke meylim salmışam ben bu cihânı neylerem

Aşkın şerâbın içmişem dil gülşenine göçmüşem

Ben varlığımdan geçmişem nâm ü nişânı neylerem

Dünyâya geldim gitmeye ilm ile hilme yetmeye

Aşk ile ân seyretmeye ben în u ânı neylerem

Devr-i zamândan doymuşam kevn ü fesâdı koymuşam

Dârü'l-emânı duymuşam bu sicn-i cânı neylerem

Hep i'tibârı atmışam âşıklığa el katmışam

Ben nefsi dosta satmışam bu düşmânânı neylerem

Aşkın şarabın içmişem dil-şenine göçmüşem

Ben varlığımdan geçmişem nam ü nişanı neylerem

Aşkı tabîbim kılmışam derdinde dermân bulmuşam

Ben lübb-i hikmet bilmişem yunâniyânı neylerem

Enfâs-i aşkı dârikem mâl ü menâli târikem

Genc-i nihâne mâlikem nakd-i revânı neylerem

Taht-ı tevekkül bulmuşam mülk-i kanâat almışam

Mahfîce sultân olmuşam câh-ı ıyânı neylerem

Her ne gelirse yahşîdir zîrâ o dostun bahşıdır

Çün cümle anın işidir ben bed-gümânı neylerem

Olmuş anınla kalmışam ayn-ı hayâta dalmışam

Kendim bilip kâm almışam vehm ü hayâli neylerem

Gerçi zamân-ı devrân ile pîr etdi cismim şân ile

Gönlüm civândır cân ile pîr ü civânı neylerem

Ten beslemekden sapmışam gönlüm serâyın yapmışam

Hurşidem anda tapmışam ben ahterânı neylerem

Yâri bana bes görmüşem ağyarı dilden sürmüşem

Üns ile tenhâ durmuşam ben ins ü cânı neylerem

Dilden dile bin tercemân varken ne söyler bu lisân

Çün cân ü dildir hem-zebân nutk ü beyânı neylerem

Hakkî cemî-i halkdan müstağniyem billâhi ben

Hallâk-ı âlem vâr iken halk-ı zamânı neylerem